De tweestrijd bij verlies: boos of verdrietig?
Een verlies ( dat bestaat uit vele soorten) brengt ons vaak in een innerlijke tweestrijd. Alsof we moeten kiezen: ben ik boos, of ben ik verdrietig? Veel nabestaanden ervaren dit heen en weer geslingerd worden als verwarrend. De ene dag kan de boosheid overheersen: boos op de situatie, op de ziekte, op degene die gegaan is, of simpelweg op het leven dat zo oneerlijk voelt. De volgende dag, of zelfs een uur later, kan het verdriet je overspoelen: de stilte, het gemis, de pijn van wat er niet meer is.
Deze gevoelens lijken tegengesteld, maar in werkelijkheid horen ze bij elkaar. Boosheid gaat vaak over machteloosheid, over het verlangen dat iets anders had moeten lopen. Verdriet laat ons voelen hoeveel betekenis iemand of iets had. Samen vertellen ze het verhaal van liefde, verbondenheid en verlies.
We denken soms dat we moeten kiezen – dat we of sterk moeten zijn en de boosheid laten zien, of ons kwetsbaar moeten tonen in ons verdriet. Maar in rouw is er geen keuze. Je gevoelens kiezen jou. En juist in het toelaten van beide kanten ontstaat ruimte: ruimte om te ademen, om te helen, om langzaam een weg te vinden in een veranderd leven.
Rouw is geen rechte lijn. Het is een beweging tussen boosheid en verdriet, tussen vechten en loslaten, tussen houvast en leegte. En dat mag.
Hoe ervaar jij deze tweestrijd? Herken je de wisseling tussen boosheid en verdriet in jouw eigen proces – of bij iemand om je heen?
Maak eens een vrijblijvende afspraak bij Rouw om Verlies via pieter@rouwomverlies.nl of
06-33674749
