Herinnering

Hoe een stralende 2e augustus 55 jaar geleden een dag werd met een donker randje om nooit meer te vergeten.
Als jochie in Utrecht speelde ik graag buiten. Bij het spelen vond ik een cent. Zowaar een waardevolle schat waar van alles mee kon in die tijd.

Mam, maaham mag ik een centendrop gaan kopen bij de sigarenwinkel op de hoek? Doe maar voorzichtig en neem je zusje mee. Hand in hand gingen we op pad. Ik droomde al van de heerlijke smaak van drop.

Hoek om, oversteken, brug over, en dan de winkel in.1 centendrop alstublieft. Heerlijk die smaak zeg. Zusje wilde er ook wel één maar de cent was al op. Terug naar huis. Hand in hand, ik dromen van de heerlijke smaak en zusje spartelen en roepen, ik wil ook…..

Oversteken was iets lastiger geworden. Druk verkeer. Een trouwauto stopte voor ons. Oversteken en handje vast. Ik moest immers goed oppassen van mam. Bijna aan de overkant plots zusje los en terug aan het lopen. ik ook dop… Op dat moment begon de witte trouwauto te rijden….en zijn de beelden in mijn hoofd gebeiteld. Centendrop wilde ik nooit meer eten. Nu nog niet.

Mildheid over en naar mijzelf is beduidend groter geworden. De herinnering is wat blijft net als de liefde voor zusje in mijn hart en haar lachende gezicht in mijn hoofd

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.