Als je aan verandering voorbijfietst, gebeurt er weinig om echt te veranderen.

Onlangs gaf ik een lezing bij een Alzheimer café in de regio. Het thema waarover ik sprak was Levend Verlies bij dementie.
We spraken met elkaar over dementie, hoe je als mens de geest aan je voelt ontsnappen en over hoe je als mantelzorger je dierbare voelt ontsnappen.
Met het vorderen van het ziekteproces vordert ook het verlies van wie jouw dierbare werkelijk was.

Je ziet de momenten van leegte in de ogen van je dierbare maar ook de wanhoop van het niet meer weten.

Voor een mantelzorger is het proces van levend verlies zeer ingrijpend. Mantelzorgers gaan er, net als met het leven, steeds anders mee om. De één vindt het erbij horen want rouwen doe je pas na overlijden en de ander vraagt al op dag 2 om hulp omdat het toch wel veel is allemaal. Het proces van je dierbare ondersteunen en jouw eigen proces in goede banen leiden.
Zonder in de rouw of leed concurrentie te gaan kun je bij mensen die ook nog een volledige baan hebben spreken van een compleet volle agenda. Tel daar dan nog een gezin bij op en de waslijst is echt compleet.  

Besef dat je als mantelzorger echt goed voor jezelf mag zorgen. Vraag hulp en dan niet alleen voor jouw dierbare maar helemaal voor jouw eigen proces.
Dat hoeven geen ellelange sessies op een chaise longue te zijn. Een aantal keer met elkaar kort en krachtig de knelpunten doornemen is ook helpend.

Rouw om Verlies is misschien voor jou wel de geschikte gesprekspartner bij Levend Verlies.
Neem vrijblijvend contact op net zoals al veel mensen voor jou dat gedaan hebben.

pieter@rouwomverlies.nl of 06-33674749 (whatsapp mag ook)

www.rouwomverlies.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.